Scheppen en graven is Theo Naessens

Ik moet eerlijk gezegd bij Scheppen en Graven altijd denken aan Lucky Luke; u legt ze neer, wij stoppen ze eronder. Ik bedacht dit pas lang na mijn impulsieve bezoek aan de kamer van koophandel. Graven suggereert diepgang: niet dat ik die heb, maar het klinkt doenig, er wordt gewerkt, er wordt gezocht. Scheppen doe je met een lepel, en de lepel vind ik nog steeds een goede vorm om mijn vormeloze beelden-in-mijn-hoofd aan op te hangen. Een lepel is toch een soort poppetje, ik kan er niet omheen, ze worden altijd menselijk.